Een gedicht uit eenzame jaren, geschreven in een vliegtuig op weg voor Philips 20 oktober 1964.

In de schaduw van de bomen

lag de rijm in de velden

toen ik hoog boven de mensen

in het vroege uur van de morgen

naar het Oosten vloog.

 

Maar na de dag keek ik

bij het vallen van de duisternis

naar het Westen waar

de zon haar laatste stralen

naar wolken zond die

achter elkaar gleden aan de horizon.

 

In de puur blauwe lucht

ver van de verstuivende nevel

die mij scheidde van de mensen

leek het alsof ik stilstond.

 

Ik zag toen het land

waar de koning leefde

gevangen in een graal

die glinsterde als goud

en goudachtig was als de kleuren

van de herfst daar beneden.

 

En beneden kwam ik weer

de graal vervaagde in mijn gedachte

en ik zag de herfst van de mensen

met de rijm die achter de bomen

in de velden lag.

 


Het artikel gaat verder onder de advertentie:



Dit artikel is onderdeel van de in 2007 gepubliceerde bundel Late Haver.

 

Romé Fasol was van 1980-1988 burgemeester van Nistelrode en van 1988-1999 burgemeester van Horst. Hij publiceerde onder andere over Erasmus en is geestelijk vader van het sprookje 'De Peelkabouters van Horst'.

Gerelateerde artikelen

Half vijf
Uit de stilte van de nacht komt hij weer aangelopen ’s ochtends half vijf stipt loopt een man door onze straat.   Al vaker heb ik hem gehoord want steeds pal...
Lees verder
WachtkamerWachtkamer
Heel even was ik al eens oud
Twee kwalen brachten ons naar de plaats waar het kon gebeuren. De kruk waarmee ik strompelde verhoogde het effect. De wachtruimte was perfect en kleurde ons al grijs. Op rijen stoelen...
Lees verder
WillensWillens
Willens
Slapend op nevel boven veengrond verbeeld ik mij dat kilometers ver rondom slechts grasland vervaagt onder mijn sluierbed. Openende ogen verdrijven eeuwen. Dan verhullen stapels bouwgrond, stoeptegels, vinexsteen, hortensia's, verkeersdrempels de nevel en motorgeluiden, kinderstemmen van het schoolplein aan de overkant onthullen mijn weemoed.   Ga naar:...
Lees verder
headerheader
Weer samen
Herinneringen verstrooid in stof over het gras Verlicht door de zon De wind speelt draagt ze mee Ik vang de mooiste weer samen Vandaag is de as van oom Mathieu verstrooid. Op weg...
Lees verder
Relativiteit
Niets kan sneller dan het licht zei Einstein Zeilend op lichtgolven zou de tijd stilstaan In de sterren schijnt het verleden Piloten sterven een seconde jonger zei een vriend Het snelle vliegen heeft hun tijd vertraagd De...
Lees verder
November
Met mijn schouders - de blik omlaag - groet ik de bomen achter mijn rug. Waar wind wervelend handjes laat zwaaien; verdord vaarwel de lucht in ontvoerd. Ze vliegen vóór me uit - -...
Lees verder

Steun deze website met een donatie

Waardeer je de informatie op deze website? Overweeg dan een kleine donatie. Zo help je mee om deze site online te houden.
Kies zelf het bedrag:





Meer informatie over donaties en sponsoring.