Een van de allerleukste programma’s die ik kijk op tv is wel ‘Ik Vertrek’. Je vraagt je af waar ze die mensen vandaan halen, die zonder de taal te spreken en zonder ervaring in wijnbouw of horeca een wijngaard dan wel bed & breakfast denken te gaan runnen in den vreemde. ‘Ich habe Ihnen gebellt, weil wir haben Schade’, zegt vader dan tegen een verbijsterde Oostenrijkse loodgieter. En dan blijkt dat het achtjarige zoontje inmiddels een stuk handiger is met de taal en zien we dat een kind de was kan -nee, moet- doen.
Kinderen passen zich vaak verrassend snel aan aan veranderingen. Toch heb ik met zo’n kind te doen. Want dat achtjarige zoontje woont op een achteraf gelegen bouwval, mist zijn vriendjes en moet een uur met de bus om naar een school te gaan waar hij de helft niet verstaat.
Het artikel gaat verder onder de advertentie:
Ouders lopen hun droom achterna en de kinderen moeten mee. Veel BZ’ers kennen de situatie. Er is natuurlijk een belangrijk verschil: BZ’ers vertrekken een stuk beter voorbereid naar hun post dan de gemiddelde ‘Ik-vertrekker’. Maar wat blijft, is dat we van kinderen wel wat vragen. In dit nummer van BZblad daarom deze keer eens aandacht voor hen. Wat doen we hen aan door ze mee te nemen naar het buitenland en herhaaldelijk te verhuizen? En hoe ga je daar verantwoord mee om?
Gepubliceerd als Redactioneel in BZblad 4, augustus 2014.
Peter Fasol werkt sinds 1998 voor de rijksoverheid bij diverse ministeries en de Algemene Rekenkamer. Hij interesseert zich voor heel veel, maar in het bijzonder voor genealogie en antieke boekdrukken.
Gerelateerde artikelen
Steun deze website met een donatie
Waardeer je de informatie op deze website? Overweeg dan een kleine donatie. Zo help je mee om deze site online te houden.Kies zelf het bedrag:
Meer informatie over donaties en sponsoring.













