Na zes jaar en een paar maanden neem ik afscheid bij het ministerie van Buitenlandse Zaken. Op de drempel van iets nieuws, met weemoed om wat voorbij is.
BZ heeft zijn eigen Sinterklaastraditie. Hoe een oerhollandse maar cosmopolitische goedheiligman BZ’ers verbond met elkaar, samenleving en wereld
Ik Vertrek: Wat doen we kinderen aan door ze mee te nemen naar het buitenland en herhaaldelijk te verhuizen? En hoe ga je daar verantwoord mee om?
Met het Assistent-Deskundigenprogramma financiert Nederland sinds 1954 functies op strategische plekken in een internationale organisatie.
Bij een nieuwe huisstijl worden altijd twee vergissingen gemaakt. 1: nu is er een huisstijl en vroeger was er dus niets. 2: dit lost alles op.
In 1949 startte BZ met het uitbrengen van Jaarboeken, om daarmee een beeld te geven van het door de regering gevoerde buitenlands beleid.
Internationale Vrouwendag werd pas in 1978 door de VN erkend, maar in het BZblad stond het onderwerp vrouwenemancipatie al langer in de aandacht.
1996 lijkt ‘Nog Niet Zo Heel Erg Lang Geleden’. Die illusie wordt wreed verstoord als je teksten uit die tijd leest over het internet, dat toen net opkwam.
‘Goh, een groen pak?’ ‘Ja, ik dacht, ik doe eens wat anders…’ ‘Nou, in die opzet ben je geslaagd.’ Kleding op het werk, het blijft een heikel onderwerp.
Er staat een uilenkast op het dak van Buitenlandse Zaken. Dit voorjaar woonde er inderdaad ’n uil in de kast, en niet zomaar één. Een Oehoe.
Afgelopen maand kwam ik in het bezit van een Blauwe Gids. Omdat hij niet meer wordt gemaakt – vanwege privacy – heeft de gids een legendarische status.
Yes Minister: ambtenaren met politieke opvattingen: tricky business. Dat is het nu en zo was het vroeger ook. Hoe om te gaan met dat dilemma?
© 2026 Fasol.nl ~ Genealogie.nu — Ondersteund door WordPress
Thema door Anders Noren — Omhoog ↑
