Dat wij in Nijmegen een heel mooie kamermuziekserie hebben, weet ondertussen wel iedereen. Ik kan er niet genoeg van krijgen erover op te scheppen, als voorzitter van de Nijmeegse Stichting voor Kamermuziek. Als Stichting programmeren en organiseren wij die serie helemaal zelf. Het loopt fantastisch. Jaarlijks verkopen wij tegen de 1100 abonnementen. Jaarlijks ook slagen wij erin om een aantal van de beste musici ter wereld te contracteren. En die zijn dan ook nog allemaal erg enthousiast over de ongekend mooie akoestiek van De Vereeniging.

Een eer en een genot om voorzitter van dat alles te kunnen zijn!

Maar soms gaat er wel eens iets fout. Het ergste wat je kan overkomen, is dat een musicus –meestal meer dan een jaar daarvóór geboekt- door ziekte of wat dan ook moet afzeggen. Dat komt niet vaak voor. Maar dit seizoen is het alsof de duivel ermee speelt.

Het begon met het pianotrio van de zusjes Skride en de celliste Sol Gabetta, geprogrammeerd voor dinsdag 11 december. Vier dagen vóór het concert liet de manager ons weten dat de violiste Baiba Skride, in verwachting, van de dokter niet naar Nijmegen mocht afreizen. De oplossing werd meteen ook aan de hand gedaan: pianiste Lauma Skride en Sol Gabetta waren ook gewend als duo op te treden en ze konden een mooi vervangend programma aanbieden. Daar konden we zondermeer op ingaan, maar een probleem was wel dat wij een heel nieuwe concertfolder moesten aanmaken. Die was voor het oorspronkelijke concert al klaar, gelukkig nog niet gedrukt. Op maandagmorgen lag alles weer bij de drukker; de tekstschrijver had het weekend doorgewerkt.

Erger overkwam ons bij het concert van maandag 25 februari. De Turkse pianist Fazil Say liet via zijn manager op donderdagavond daaraan voorafgaand weten met griep in bed te liggen. Een zware tegenvaller voor ons en een grote teleurstelling voor veel mensen. Say is niet alleen een groot klassiek pianist, maar hij wil nog wel eens bij de toegiften uit zijn slof schieten: hij speelt ook jazz en gaat dan improviseren op door het publiek geroepen suggesties. Het laatste wat wij bij een afzegging doen, is het concert laten vervallen. Het impresariaat had wel een paar ideeën, maar we moesten erg snel beslissen (ik stond natuurlijk op de golfbaan, mobiel bereikbaar!). Onze keuze viel op de wereldvermaarde Moskoviet Boris Berezovski, een geweldenaar die we eerder gehad hadden. Ook nu moest er een nieuwe concertfolder komen, maar ook nu lukte dat op het nippertje. Helaas was die voor het geplande concert al gedrukt, dus boven op de extra kosten die we voor de pianist moesten maken (duizenden Euro’s), kwamen nog die voor het nieuwe drukwerk. Daar zijn we niet voor verzekerd.

Nog één concert hebben we te gaan, door de jonge Nederlandse ster Christianne Stotijn, mezzo sopraan. Zou het noodlot weer toeslaan? “Driemaal is scheepsrecht”? En hoe onwaarschijnlijk ook, het wordt weer spannend. Want gisteren, 10 april, hoorde ik op Radio 4 een kort berichtje over haar: Christianne Stotijn heeft voor komende week twee concerten afgezegd, vanwege keelproblemen! Nu maar hopen dat het om een gewoon griepje gaat. Het is nog meer dan twee weken tot maandag 28 april!

 

Theo

Verschenen in Familiekrant Van Els, nr. 18, april 2008.

 

Verder lezen: