Bij haar begrafenis op 28 maart 2006 in de Kapel van OLV In ’t Zand in Roermond.

 

De winter verwijlde dit jaar zo traag

niet wetend of ze blijven wou of gaan,

tot de lente in zachte aarde lag

waar je rusten kunt om voort te gaan.

 

Een namiddag ontnam de dood haar zorgen,

we zochten woorden die haar eigen moeder dacht:

over liefde in een gezin geborgen

waar schoonheid er het leven bracht.

 

Tederte heeft hen nu het hart gegeven

van moeders kinderen die altijd om ‘t even

voltooien, wat onvoltooide liefde biedt;

 

want moeders gaan, ze sterven niet.

Zolang je moeders kinderen ziet,

zolang zal moeder leven.

 

Dit artikel is onderdeel van de in 2007 gepubliceerde bundel Late Haver.

 

Verder lezen: