Op 10 maart stemde Nederland voor 12 nieuwe Provinciale Staten. De opkomst was laag. Commentatoren zijn het niet eens over wat daaraan moet of kan worden gedaan. De provincies samenvoegen tot maximaal 4? Samenvoegen met de waterschappen? Helemaal opheffen? Over één ding is iedereen het eens: de provincie leeft niet. De kiezers blijken voor een groot deel gemotiveerd om op te komen door de samenstelling van de Eerste Kamer (die getrapt, door de Provinciale Statenleden wordt gekozen).

 

In ieder geval, 46,3% nam de moeite. Waaronder ik.

Als je gestemd hebt, wil je natuurlijk graag de uitslag weten. De publieke omroep had er een avond voor ingeruimd. Op de vertrouwde manier werd alles uit de kast gehaald. De uitslagen van de uitgetelde gemeenten kwamen langs. Commentaren van winnende en verliezende landelijk bekende (en onbekende, want Eerste Kamer-)politici. Prognoses voor de samenstelling van de Eerste Kamer (die pas op 29 mei wordt gekozen).

Hoe de Eerste Kamer er ook komt uit te zien, en hoe aardig het is te weten wat er in mijn gemeente werd gestemd, één ding staat vast: ik stemde voor de samenstelling van de Provinciale Staten in mijn provincie, Zuid-Holland. Maar wat er ook kwam, geen enkele provinciale uitslag. En toen, uiteindelijk, vechtend tegen de slaap, kreeg ik een tamelijk nietszeggende, landelijke “zeer voorlopige prognose” gepresenteerd van het totaal aantal statenleden per partij.

Aan het eind kreeg Maartje van Weegen een ovatie voor haar allerlaatste tv-optreden voor de NOS. Zij heeft hem verdiend. Maar niet de redactie van deze uitzending. Ik stemde voor de Provinciale Staten van Zuid-Holland. Je mag verwachten dat met name die 12 prognosetabelletjes nauwkeurig zouden worden gevolgd. Helaas. Na een lange televisieavond was van geen enkele provincie een prognose aan bod geweest. Vergeten.

De provincie leeft niet bij de burger. Maar hoe zou dat komen? Het was altijd al duidelijk dat ook de journalistiek niet goed raad weet met provinciale thema’s. Dat blijkt nu zelfs te gelden voor de uitslag van de verkiezingen, waarvoor toch bijna de helft van alle burgers op de been kwam. In termen van kijkdichtheid een enorm marktaandeel.

De media hebben, zo blijkt, een blinde vlek voor de provincie. Het zal niet meevallen om de provincie over het voetlicht te krijgen de komende vier jaar.

Verder lezen: