Afgelopen maand werd ik de gelukkige bezitter van een ‘Blauwe Gids’. Een collector’s item: de laatste editie uit 1997. Zij die een exemplaar in bezit hebben koesteren het. Ze bewaren het in een afsluitbare kast, of in hun bureaula.

Heel veel praktisch nut heeft die gids uit 1997 niet meer. Ik werkte hier toen nog niet eens. Maar dat hij niet meer wordt gemaakt – omdat er privacygevoelige informatie in stond – geeft de Blauwe Gids een legendarische status.

Maar ook toen de Gids er gewoon nog was, was het een instituut, waar je niet aan mocht tornen. Dat bleek toen men het bestond om in 1994 na twee jaar weer een nieuwe editie uit te brengen met een ringband! Een uitgebreide brief in het BZ-Blad is onze getuige dat dit één van de meest teleurstellende jaargangen was. ‘Naar het schijnt is het boek na vluchtige kennisname van de inhoud door menigeen uit teleurstelling in de hoek gekeild’. De ringband mocht op weinig waardering rekenen, maar bovenal: er was geschrapt in de dienststaten. Er stond niet meer in wanneer iemand geboren was, de promoties, met wie men getrouwd was en welke buitenlandse onderscheidingen men had ontvangen.

U begrijpt het: dit was de eerste slag die de toenemende privacywetgeving aan de Blauwe Gids toebracht. Een reactie liet niet op zich wachten: onder de titel ‘Het Grote Roddelboek’ werd het schrappen van gegevens verdedigd omdat ze voor het werk immers irrelevant waren. Onder precies dezelfde titel had dezelfde schrijver de editie 1990-91 ook al verwelkomd.

Kortom: een omstreden boek. Na de editie 1997 viel het doek. Maar ja, we wilden wel nog steeds weten waar iedereen uithing. Dat is immers ontegenzeggelijk handig en nuttig, zeker in een organisatie als de onze waarin overplaatsingen aan de orde van de dag zijn.

Vandaar ongetwijfeld, dat in hetzelfde jaar het ‘Celerbulletin’ een upgrade kreeg tot een aparte bijlage in het BZ-Blad. Het Celerbulletin bevatte de overplaatsings- en loopbaanberichten. De oorsprong van de naam Celer was toen al in vergetelheid geraakt: de redactie vroeg het zich hardop af.

Wij hebben het nagezocht: celer is Latijn voor ‘snel’. Bij afwezigheid van de minister werd zijn naam in telegrammen vervangen door het woord celer. Gaandeweg werd het woord celer gebruikt voor ‘telegram’. In het verleden ontvingen alle posten in het buitenland een celerbulletin. Dat bevatte in telegramstijl alle personeelswijzigingen.

Voor eeuwig was het niet. In juli 2002 schreef de redactie plompverloren ‘Het Celer is vanaf BZ-blad 14 te vinden op het BZnet onder het kopje ‘Personeel’.’ En daarmee was het gedaan. Ondanks een enkele protestbrief, en (recente) vergeefse pogingen de rubriek terug te brengen.

Met de kennis van nu presenteert de redactie daarom, met ingang van deze jaargang de rubriek ‘Van hier naar daar’. U heeft het gezien. Onvolledig, maar visueel aantrekkelijk en privacybestendig, op een blauwe pagina.

‘Met de kennis van nu – 3’; verschenen in BZblad 3, mei 2012.

Verder lezen: