De ingezonden brief is in veel tijdschriften een klassieker. ‘Ik heb nog nooit een brief geschreven, maar het vorige nummer schoot mij zodanig in het verkeerde keelgat…’, dergelijke stijlbloempjes wil menige redactie zich niet ontzeggen. Ook het BZ-Blad kende lange tijd een ingezonden brievenrubriek. Zo schoot het artikel ‘Zoeklicht op Bonn’ in het BZ-Blad van februari 1977 bij een flink deel van het ambassadepersoneel in Bonn in het verkeerde keelgat.

De redactie plaatste twee ingezonden brieven, en ‘met de kennis van nu’ zouden we zeggen dat de schrijvers een punt hadden. Steen des aanstoots: bijschriften van foto’s die de diplomaten wel, maar de vrouwen en lager geplaatsten niet in het onderschrift vermeldden.

De secretaresses in Bonn schrijven over hun ‘verbazing en droefenis (…) dat het, zelfs in deze tijden waarin zoveel wordt gesproken over gelijke rechten, niet mogelijk schijnt te zijn bij een foto van een diplomaat met secretaresse naast de naam van de diplomaat ook die van zijn secretaresse te vermelden.’ De secretaresses deelden dit lot met de chauffeur van de vrachtauto van de ambassade en de bedieners van de paspoortstempelmachine en het elektronisch kasregister: prachtige foto’s, maar de namen van het bijbehorende personeel bleven onvermeld.

F. Kupers, van de economische afdeling, schreef ‘het eerste ingezonden stuk van zijn leven’, waarin hij het opnam voor zijn secretaresse. ‘Op de foto, genomen op de economische afdeling, stonden drie personen, maar het onderschrift identificeerde er slechts twee. Mijn zeer voortreffelijke secretaresse bleef ongenoemd’. ‘Diplomaten en apparaten werden vermeld maar de vele andere collegae (…)  bleven anoniem.’

De redactie ging door het stof: ‘Sommige foto’s geven een totaalbeeld (…) Er zijn ook foto’s waar de mannen wél, de vrouwen niet worden vermeld terwijl de foto’s op blz. 18 en 19 ten onrechte een zoeklicht werpen op het apparaat in plaats van op de persoon. Dat is niet in de haak’. En de ontbrekende namen werden nog keurig vermeld. “In Bonn schijnt nu hopelijk weer de zon!’, besloot de redacteur toch ietwat benepen.

Het BZ-Blad kent tegenwoordig geen ingezonden brievenrubriek meer. Jammer eigenlijk, vinden wij. Het kan niet anders of er schiet bij u vast nog wel eens iets in het verkeerde keelgat. We spreken af: als dat gebeurt, maak van uw hart geen moordkuil. Altijd van u af schrijven, is het devies. Wij zien uw brieven graag tegemoet.

‘Met de kennis van nu – 1’; Verschenen in BZblad 1, januari 2012.

Verder lezen: