In de vorige Familiekrant beloofde ik, n.a.v. een verzoek van Sandra, dat ik nu uit een heel andere periode de tekst van een lied zou schrijven. Ik herinnerde mij daarna dat de Vaders Van Els en Timmermans destijds aan (Oom) Harrie en mij vroegen een soldatenlied uit die tijd ten gehore te brengen.

Man- en vooral krijgshaftig zongen Harrie en ik toen het volgende lied, dat getiteld was

“Madeleine”:

Als de troep uit marcheren gaat

en Madeleine in de deuropening staat,

dan gaan alle koppen naar die kant

tot ergernis van onze sectiecommandant:

“Hoe dikwijls heb ik het al gezegd,

hou snotverdomme die koppen recht!”

En toen het zo niet langer kon,

slingerde hij ons allemaal op de bon;

hij deelde straffen rond,

wij kregen het volle pond.

En ’s avonds in de petoet

ging het van mond tot mond:

“Oh Madeleine, jij met je blonde haren,

oh Madeleine, je bent een openbaring.

Ik verga van liefde en van smart.

Oh Madeleine, mijn soldatenhart

is niet van steen.

Oh lieveling, oh lekker ding,

je berooft me van het verstand:

wil je voor eeuwig zijn de commandant

van het ledikant?

Oh Madeleine, wil jij de mijne zij-ij-n?

Oh Madeleine, oh Madeleine, oh Madeleine.

Ik had destijds de indruk dat de genoemde Vaders vooral lachten om de passage “commandant van het ledikant”. Ervaren mannen, zullen we maar zeggen!

Het hedendaagse “.. what you do to me .. “ zal wel dezelfde strekking hebben, maar het wordt weinig krijgshaftig gezongen.

Verschenen in Familiekrant Van Els, nr. 18, april 2008.

Verder lezen: