Unitas S.R. wordt in de Utrechtse gemeenteraad vertegenwoordigd door twee jonge raadsleden: Marleen Haage (PvdA) en Sander van Waveren (CDA). We spraken met hun over hun achtergrond, hun tijd op U.S.R. en over wat die tijd voor hun heeft betekend.

Tekst: Pim Walenkamp en Peter Fasol

Geboren en getogen

Marleen: ‘Ik ben in Bennekom geboren, op 26 april 1980. Dus ik heb nog vier dagen onder Juliana geleefd. Maar ik ben opgegroeid in Arnhem, tot ik naar Utrecht verhuisde. In 1999 ben ik in Utrecht gaan studeren. Thuis discussieerden wij heel erg veel aan tafel. Mijn vader was ambtenaar en mijn moeder schoolmaatschappelijk werker, dus we kregen veel mee over hoe het ging bij gezinnen die het minder breed hebben. Het was een GroenLinksgezin. Dus ik ben extreem rechts voor hun doen, haha.’

Sander: ‘Ik ben ook in 1980 geboren, in Haarlem. Maar dan op 3 maart. Ook ik ben in 1999 gaan studeren. Het was leuk geweest als ik exact op mijn dertigste verjaardag in de gemeenteraad gekozen was vorig jaar, maar ik kwam net wat stemmen tekort. Ik moest dus op een doorschuifmoment wachten. Mijn vader was dominee. We woonden in mijn kindertijd in Londen. De tijd in Engeland was heel interessant, omdat je er al snel achter komt dat de blik op de wereld er ook heel anders uit kan zien dan in Nederland. Ik merk nog steeds dat wat er in Engeland gebeurt dichter bij me staat dan ander nieuws. Mijn ouders waren vroeger bij de PPR (Politieke Partij Radikalen, red.), dus ook ik ben rechtser dan mijn ouders. We kwamen terug toen ik naar de brugklas ging. Mijn middelbare schooltijd bracht ik door op het gymnasium in Eindhoven.’

Marleen: ‘Ik zat in Arnhem op scholengemeenschap Thorbecke, atheneum. Ik wou niet naar het gymnasium. Daar hadden mijn broer en zus het al zo verstierd dat ik dacht: “Daar ga ik als jongste van de drie niet ook naartoe.”Het Thorbecke stond toen wat minder goed bekend, maar ik heb er een prima tijd gehad.’

Rechtser zijn dan je ouders?

Sander: ‘Misschien komt het doordat de vorige generatie wat idealistischer was, maar dat heeft ook veel geld gekost. Dan ben je nu onvermijdelijk wat kritischer op overheidsuitgaven.’ Marleen: ‘Bij mij zat het daar niet zozeer op. Het gaat er meer om dat ik de PvdA sterker vind als het aankomt op de praktische uitvoerbaarheid van idealen. En ik vind GroenLinks als partij soms te elitair. Ik vind ook dat de PvdA op het gebied van veiligheid een beter verhaal heeft. Ik voel me thuis bij de partij.’

Waarom Unitas S.R.?

Marleen: ‘Toen ik lid werd wist ik helemaal niet wat me te wachten stond. In mijn familie was niemand lid. Maar ik dacht: “Ik ga als enige van mijn school naar Utrecht, het lijkt me gezellig om ergens lid te worden.” Ik koos voor Unitas omdat ik dat gescheiden corps niks vond. Ik ben tijdens de UIT overal geweest. Het open karakter van U.S.R., vanaf de oprichting, sprak me aan. Het was een bewuste keuze.’

Sander: ‘Bij mij lag het misschien minder voor de hand. Mijn moeder was bij U.V.S.V., mijn vader was geen lid. Maar mijn broer was al Unitas-lid. De keuze was dus minder bewust. Ik heb in mijn eerste jaren op Unitas, vooral ook als lid van het CIH, geleerd te spreken voor een grote groep. Daar heb ik veel in kunnen oefenen. Ik heb daar nog altijd lol van. Ik was actief in het Brabants Genootschap, USBC, ik zat in het bestuur van Atlas en ik heb bij de ONCO gezeten. Behoorlijk actief dus.’ Marleen: ‘Bij U.S.R. ben ik eigenlijk maar een jaar heel erg actief geweest: in de Groupe Michelin, lekker koken. Organiseren en koken voor grote groepen doe ik nog steeds graag. Met de jaarclub zijn we nog steeds heel hecht, we mailen elkaar dagelijks.’

Studeren

Sander: ‘Ik ging Sociale Geografie en Planologie studeren. Ik ben een echte generalist. Ik had ook geschiedenis of Nederlands kunnen studeren. “Maar ik moet ook een vak leren”, dacht ik.’

Marleen: ‘Ik ben ook een ontzettende generalist. Ik wilde eerst bij de politie solliciteren, maar dat is meteen zo’n vak, dan kun je niks anders meer worden. Ik heb toen Algemene Sociale Wetenschappen gedaan, de bedrijfskundige-bestuurskundige richting. Een brede studie, interdisciplinair. Dat integraal denken, daar heb ik in mijn werk heel veel aan. De studie heeft me achteraf meer gebracht dan ik tijdens mijn studie had durven hopen.’ Sander: ‘De eerste twee jaar heb ik behoorlijk nominaal gelopen met mijn studie, maar over de volgende twee jaar heb ik vijf jaar gedaan. Met een stage bij het Europees Parlement en nog meer activiteiten op Unitas naast de studie. Toen ben ik ook betrokken geraakt bij het universiteitsbestuur en politiek actiever geraakt. Toen ik afstudeerde in 2006 hielden ook al die universitaire activiteiten op en toen dacht ik: “Wat zal ik nou eens gaan doen?”Toen ben ik in het Utrechtse CDA-bestuur gegaan en dat heb ik vier jaar gedaan. En daarna dus in de gemeenteraad.’

Marleen: ‘Bij de Jonge Socialisten heb ik veel geleerd over politiek. In het jaar van de verkiezingen en de moord op Fortuyn zat ik in het landelijk bestuur. Daar word je aardig door gevormd. We hadden ook enorm felle discussies. Er waren veel debatten waarvoor we werden uitgenodigd. Voor de PvdA was dat een moeilijke tijd, waarin we erachter kwamen dat we zelf ook dingen hadden laten liggen. Ik heb toen ook een tijdje de fractie hier gevolgd. Nog tijdens mijn studie ben ik voor Tweede Kamerlid Staf Depla gaan werken. En toen dacht ik: “Ik moet nu echt afstuderen”.’

Gerijpt in de raad

Marleen: ‘Dat je nu subsidie kunt krijgen voor het Politiekeurmerk veilig wonen, dat heb ik voor elkaar gekregen. Woninginbraken zijn een heel erg belangrijk onderwerp. Heel ingrijpend als je dat overkomt.’

Sander: ‘Het duurzaamheidsplan van het college is één van de grootste dingen waar ik mee bezig ben geweest. Behoorlijk wat voorstellen van het CDA zijn in het plan overgenomen. Zo’n groot voorstel bijsturen als kleine fractie in de oppositie vergt veel inspanning en het is mooi als dat lukt. In het dagelijks werk ben ik sinds 2006 consultant, ik heb gewerkt bij ministeries en gemeenten. Bij het ministerie van VROM heb ik een goed inzicht gekregen in de werking van zo’n organisatie. Geleerd dat je besluiten op papier moet zetten. Want vertrouwen is goed, maar controle is beter.’

Marleen: ‘Ik ben sinds kort docent op de Hogeschool Utrecht, bij de studie Integrale Veiligheidskunde. Ik geef het vak Bestuurlijk toezicht en handhaving. Dat heeft veel raakvlakken met het werk van de gemeente. Je weet nu uit de praktijk hoe dat gaat. Ik heb jarenlang ervaring bij de politie. Dat zit misschien een beetje in mijn bloed, want mijn opa was politieman. Ik was bij de politie beleidsadviseur en projectleider. Mijn ervaring gaat van het samenvoegen van twee meldkamers tot strategische stukken over opsporing.’

Karakter van de ander?

Sander: ‘Marleen is heel scherp op haar onderwerpen, ze weet wat ze wil bereiken. En een gezellig iemand ook.’ Marleen: ‘Sander is iemand waarmee je goed samen kan werken. Hij weet wat hij wil, we willen het allebei voor de Utrechters goed regelen. Je kunt afspraken met hem maken.’

Baat bij de vereniging?

Marleen: ‘Ja natuurlijk! Je weet wat het studentenleven is, het brengt veel sociale contacten en binding met de stad. De gemeenteraad lijkt ook wel een grote vereniging, die ervaring helpt je bij je opstelling.’ Sander: ‘Dingen hangen van mensen af, dat heb ik daar geleerd. En dingen veranderen alleen door mensen. Goede politici zijn dus heel belangrijk.’

Marleen: ‘Leuk is wel dat bij de samenwerking in de raad individuele contacten heel belangrijk zijn. Ook samen met Sander is dat echt zo.’

100 jaar Unitas S.R.

Sander: ‘Als ik stilsta bij die tijd, dan heb ik zo’n 15 procent daarvan meegemaakt. Dat is veel meer dan waar je soms bij stilstaat. Ik geef tijdens het novitiaat nog steeds geschiedenisles aan novieten.’

Marleen: ‘Rook je dan ook sigaar?’

Sander: ‘Dan rook ik ook een dikke sigaar, op een leren stoel, en dan ga ik de nieuwe lichting vertellen hoe het vroeger was. Heel leuk! Als ik die novieten zie zitten, dan denk ik wel eens: “Wat staat jullie allemaal nog te wachten!” Eigenlijk zit er niet zoveel verschil tussen die generaties. Het besef dat je deel bent van die continuïteit is mooi.’

Marleen: ‘Toen ik lid werd dacht ik: “Tjee, als Unitas 100 jaar bestaat ben ik gewoon al 31!” Nu weet je wat je aan mooie herinneringen meedraagt. Ik ben in de stad gewoon heel trots op die vereniging.’

Sander: ‘Het is grappig dat je veel mensen van Unitas die uit je zicht zijn geraakt, weer leert kennen als je in de politiek gaat. Die zeggen: “Hé, ik ken jou!”Het is toch een onderhuids netwerk, dat Unitas S.R.’

Het interview vind je ook in onderstaande link op de pagina’s 18-20.

Download: VivosVoco_2011-10

Verder lezen: