Aanbieding van de Erebel en het plaatsen van handtekeningen in het Ereboek der gemeente op 30 juni 1997.

Beste Jack Poels en leden van Rowwen Hèze!

Het was gezellig in de Bondszaal van America, toen zondagmiddag 6 april van dit jaar de CD van Rowwen Hèze werd gepresenteerd. De Americanen waren er, vrienden en relaties uit het muziekleven, de getrouwe familieleden en Tilly en ik voelden ons bevoorrecht ook erbij te mogen zijn. Heideroosjes en klompenmeisjes waren vanzelfsprekend present. Maar ook het Horster Mannenkoor schoof aan op het toneel en weefden hun geoefende stemmen doorheen water en wind. Na “Zondag in het Zuiden” werd met “Water, Lucht en Liefde” een nieuwe bladzijde omgeslagen in het soms poëtisch, soms hartstochtelijk pleidooi voor het leven. Poëtisch en hartstochtelijk. Zo is ook De Peel. Woest en ledig was ze ooit. Ploeterend met hun handen zochten de voorvaderen van Griendtsveners en Americanen er naar hun toekomst.

In de Gouden Helm werden we dat gewaar. De kus die ik mij in mijn leven het best herinner, kreeg ik er van Moer, een ogenschijnlijk lelijk vrouwspersoon. Anita Rongen in haar rol: smerig van De Peel, maar ze greep me in het hart, met lucht en water en met liefde. In eer en deugd werd ik, Oost-Brabander, Kempenaar van geboorte, gegrepen door De Peel.

Van een TV-uitzending herinner ik me (behalve de imposante verschijning van Piet Droog met zijn tuba) de opmerking van Jack Poels: “of het dorp nu mooi is of niet, ge hebt ’t nooit met mijn ogen gezien”! De trots Americaan te zijn, de fierheid op wat er was en wat er is, de gelauwerde fanfare, de Jonge Spelers met hun ongelooflijke prestaties, maar ook de eenvoud en de warmte van de vaders en moeders die over hun dorp spreken met trots en genegenheid.

De in 1947 op 93-jarige leeftijd gestorven zonderling uit De Peel, die Christiaan Hesen (Hèze) heette, zou niet gedroomd hebben van waardering rond zijn naam. Wel zegt de legende dat hij een wonderdoener was.

Wat doe je als gemeente daarmee. Hun succes begon met een lied van verzet en verdriet over niet te begrijpen gemeentelijke en vooral regionale planologie. Maar toch. Toen ik in het radioprogramma van Frits Spits zat (Tijd voor Twee) heb ik, daartoe uitgedaagd, met sonore stem de vaderlandse ether ingezongen: Loop naar de tap toe Lei! Maar onze waardering gaat dieper. Er springen tranen in de ogen van het edelachtbaar college als we onder het vergaderen neuriën: “ow wil ik vur altied verwerme, vur altied mit en bitje geluk”.

Wij willen dit nobele gevoel graag bevestigen door vandaag de leden van Rowwen Hèze uit te nodigen hun namen te plaatsen in het Ereboek van de gemeente Horst. Daarin staan ook de namen van gouverneur Berend-Jan van Voorst, van Egon Graf von Westerholt en van minister-president Wim Kok. Maar ook van dirigent Léon Adams, van Toon Kortooms en verzetsheld Frans Smulders. Er staat op de pagina van 30 juni nu geschreven:

In de fluisterende wind van een eeuwenoud natuurlandschap, klinkt sinds jaren in popmuziek de weemoed door om de schoonheid van De Peel, de verbondenheid met de Americaanse gemeenschap en de vrolijkheid van het leven. Wij zijn vereerd dat de muzikanten van Rowwen Hèze nu hun namen neerschrijven in het Ereboek der gemeente Horst:

Tren van Enckevort (accordeon en zang), Jack Haegens (trompet), Theo Joosten (gitaar en zang), Jan Philipsen (bas), Jack Poels (gitaar en zang) en Martin Rongen (slagwerk),

Ook luidt voor hen vandaag de Erebel der gemeente Horst, waarop het gemeentewapen staat gegraveerd met de leuze: “Een lied van liefde van water en lucht, poëzie in muziek die allen verrukt”.

Herinnering:

  • Bij zijn afscheid op 27 november 1999, ontving de burgemeester tijdens een concert in de Mèrthal een voor hem speciaal uitgegeven Gouden Plaat van Rowwen Hèze: “’T Beste van 2 Werelden”. Het titel luidde: Aangeboden door Rowwen Hèze aan de muzikaalste burgemeester van Nederland bij zijn afscheid van Horst: Romé (Remi) Fasol. November 1999.

Dit artikel is onderdeel van de in 2007 gepubliceerde bundel Late Haver.

 

 

 

Verder lezen: