De Europese Verkiezingen van 1979 waren de eerste. Met die van 2014 vers in ons geheugen, een mooi moment voor een terugblikje.

Buitenlandse Zaken bekostigde de voorlichting voor de allereerste Europese verkiezingen in 1979: ‘Kom op voor Europa’ was de slogan. Hoewel het Europees Parlement toen minder bevoegdheden had dan nu, leken de verkiezingen méér te leven. Er was een speciale postzegel, een rondrijdende ‘Eurobus’, en protestacties van mensen die hun oproepkaart in de vuilnisbak deponeerden. De opkomst is sindsdien nooit meer overtroffen.

Toen BZ in 2004 zijn Europacommunicatie labelde als ‘best belangrijk’, was er veel kritiek: het was teveel een understatement. Maar tien jaar later lijkt Europa in de media niet ‘best belangrijk’: men weet eenvoudig niet wat men ermee aan moet.

Als een europarlementariër in een talkshow verschijnt, mag hij meestal komen uitleggen hoe Europa (niet) werkt. In zijn standpunt in het Europese debat is geen interesse, dat vindt plaats op een andere planeet.

Nadat ik op Euronews het allereerste Europese lijsttrekkersdebat in de Europese geschiedenis had gezien, was daar de inspiratie voor deze ‘Met de kennis van nu’. Geen enkele zender nam de moeite om een kwisje te schrappen zodat het debat, dat nota bene in Maastricht plaatsvond, rechtstreeks op tv te zien was. Wie het debat wilde kijken met Nederlandse ondertiteling was aangewezen op een internet-livestream.

Het historische van het allereerste Europese lijsttrekkersdebat ontging onze vaderlandse televisiezenders, omdat we het politieke debat nationaal voeren. Zo houden we de frustratie in stand over alles wat ‘uit Brussel komt’.

‘Met de Kennis van Nu’, gepubliceerd in BZ-blad 3, mei 2014.

Verder lezen: