Mijn CDA-verleden loopt over drie gemeentes: Valkenswaard, Nistelrode en Horst. Herinneringen zijn als pentekeningen, die door het lofbetoon bij een erelidmaatschap weer eens worden ingekleurd.

Gewaardeerd en terecht verleend zeggen vrienden. “Pap, gefeliciteerd”, zeggen Peter en Carola. Maar ook voor ons Mam, want jullie waren toch mooi altijd samen: niet achter elkaar, maar naast elkaar. Een paar herinneringen opgediept.

Valkenswaard. Vier jaar locoburgemeester, waarvan een half jaar waarnemend burgemeester. Begonnen met een noodzakelijke saneringsoperatie. Maar, bij mijn laatste carnaval in Striepersgat schoot een kanon in de optocht steeds dezelfde confetti, waarop stond: “Veni, vidi, bletti?” Maar hij bleef niet. Op uitnodiging van CdK Van der Harten ging ik verder.

Nistelrode. Een mooie Brabantse tijd. Het begin gemaakt van de aansluiting bij Oss van de A 50. Maar ook het oprollen van een hectaren-groot maïsveld met wiet-planten. “Opstoken, die rommel”, zei ik. Maar zaterdag ’s avonds stond ik portret bij het Simplistisch Verbond, waar namaak burgemeester  Wim de Bie in het plaatsje Juinen drie wiet plantjes heldhaftig vertrapte. Terwijl Kees van Kooten als wethouder Hekking zei: “onze burgemeester lust ze rauw”. Dolle pret bij ons thuis. De tijd ook van de oprichting van de Nieuwe Brabantse Kunststichting, waarvan ik secretaris en voorzitter werd. Schoonmaak gehouden bij het Adviebureau voor School en Beroepskeuze. Formateur en oprichter van het huidige Trimbos Instituut. Ik kwam op gesprek bij CdK Sjeng Kremers. Het werd Horst.

Horst. Het Wageningen van het Zuiden. Moeilijke jaren als voorzitter van het VVGI. Dan het LGOG, de waterschappen en Peelkabouters. De Koningin op het noenmaal, voorafgaand aan het rondetafelgesprek op het Meterikse Veld! Wat geweldig werd, was het complementair werken met wethouders. Samen maakten we een pracht product. Bij het tot stand komen van de gemeente Horst aan de Maas, zei een van die wethouders: “Hij heeft de gemeente dichter bij de mensen gebracht”.

Nou ja. IJdelheid der ijdelheden, zei Dries van Agt. En zo is het. Maar het is leuk om zo af en toe de pentekeningen van je herinnering in te mogen kleuren. Bedankt CDA, voor het vertrouwen dat ik al die jaren kreeg. En bedankt voor het speldje. Goed dat Tilly ervoor zorgde dat ik die avond een jasje aan had!

10 juni 2013
Romé Fasol.

Verder lezen: