Als voorzitter van de Provinciale Commissie voor Omgevingsvraagstukken kom ik over van alles te spreken. Onder andere over de plannen voor de ruimtelijke ordening in de omgeving van Wanssum. Als je in zo’n belangrijk dorp wat gaat doen en wanneer in die voornemens de Molenbeek (volgens Theo de “wendzame”) en de Oude Maasarm in de gebiedsontwikkeling  op de schop gaan, is extra waakzaamheid van groot belang.

Tweede Kamerlid meister Rutten (de uitvinder van het schoefelmachientje en daarmee de grondlegger van de Noord-Limburgse agribusiness) kijkt vanuit de hemel over mijn schouder mee. Er wordt in de plannen met elan gesproken over een duurzame waterstandsdaling, over het ontwikkelen van natuur en landschap, vergroting van de leefbaarheid in Wanssum (nog groter?) en het maken van ruimte voor nieuwe ontwikkelingen. Dat is niet niks, aldus het jargon van hedendaagse bestuurders.

Ingenieursbureaus zijn vervolgens aan de slag gegaan. Planologen hebben verkenningen uitgevoerd. Provinciale ambtenaren hebben met bedrukte gezichten door de straten gelopen. Waarschijnlijk zit de schrik er in Wanssum nu behoorlijk in. Een vuistdik rapport is op de tafel gelegd van mijn commissieleden: VROM, LNV, EZ, VenWS en defensie. Maar ook bij LLTB, Milieufederatie, KvK, waterschappen en de gemeenten. We hebben, al zeg ik het zelf, een goed advies uitgebracht.

Prominent daarin is de verlegging van de provinciale weg. De beoogde rondweg ten noorden van Wanssum moet voldoende capaciteit hebben om de verkeersintensiteiten rond het jaar 2020 te kunnen afwikkelen. Het tracé splitst zich vanaf landgoed Geijsteren naar het noorden af, kruist de haven en buigt net voor de oprit van de Koninginnebrug weer terug naar het huidige tracé. Tengevolge van ontstane industriële belangen is er maar een punt waar de rondweg de haven kan kruisen en dat is ter plaatse van de Busserhofweg.

De commissie heeft zorg uitgesproken over de opslag van zeecontainers bij de haven. Die moeten eigenlijk naar Venlo. Mede door mijn beproefde kennis van situatie ter plaatse, heeft de commissie tevens als volgt geadviseerd. Ik citeer: “laat ambities in Wanssum niet verder gaan dan wat in goede ruimtelijke afweging mogelijk is. Daartoe behoort ook de recreatieve taak met de jachthaven, die in structuur aansluit op het landgoed Geijsteren. Daarbij zijn niet alleen de tradities van de waterrecreatie te respecteren, maar ook het plaatselijk belang van de daarmee verbonden ondernemers en winkeliers”.

Ik hoor het de sceptici al zeggen: en wie zal dat betalen? Maar de realisatie wordt gekoppeld aan het rijksbeleid volgens normeringen van de beveiliging tegen hoogwater. De financiering loopt dus via het ministerie van VenWS. Bij een gewenste versnelling is voorfinanciering van rente-aandelen door de provincie noodzakelijk.

Ik vind dat ik weer erg dapper ben bezig geweest en dat Harrie niet voor niets in de haven is gereden, zo erg dat hij in Venlo moest worden opgelapt. Lien Vissers zou zeggen: “Joa krek Hanna, wor”.

Verschenen in Familiekrant Van Els, nr. 20, december 2009.

Verder lezen: