In de vorige bijdrage gingen we op zoek naar een mogelijke oorsprong van de naam Fasol in het Nederlandse taalgebied. We steken nu de taalgrens over richting het zuiden.
In de beide families Fasol die van protestantse signatuur zijn (uit Zeeland en Zuid-Holland), doet het hardnekkige verhaal de ronde dat de familie een hugenotenachtergrond heeft. Hoewel iedere concrete aanwijzing hiervoor ontbreekt, zou het op zichzelf kunnen passen in het tijdsbeeld (de Bartholomeusnacht was in 1572). De naam Fasol heeft ook wel een Franse klank.
De familienaam Fasol komt in Frankrijk dan ook al heel lang voor, met name in de streek rond Orléans. Zo is in 1638 is het huwelijk van twee zonen van Pierre Fasol in La Ferté-St. Aubin. Rond 1700 wonen kinderen van Jean Vassol in Orléans. In 1716 en 1724 is de geboorte van kinderen van Guillaume Vassol in Saint-Dénis-en-Val. En in 1693 en 1695 worden kinderen geboren van André Fassol in Duinkerken.
Iets dichter bij huis, in de Ardennen, bij Marche-en-Famenne, komt de naam voor als geografische aanduiding voor een beek en het daaraan grenzende landschap. De ligging is tussen de dorpen Menil-Favay en Marenne, die administratief onder de plaats Hotton vallen. Dit landschap bestaat uit heuvelachtig weiland, struikgewas en loofbos. De familienaam Fasol is daar ter plaatse onbekend. De uitspraak in de volksmond aldaar is Fasool.
Het gehele gebied van Marche tot aan Hotton wordt Famenne genoemd. Het valt op dat in de buurt meerdere plaatsnamen voorkomen met als eerste lid ‘Fa-’. Het tweede lid ‘-sol’ is bekend als waternaam. [cf. Schönfeld (1955): p. 242]. Jean-Jacques Jespers geeft in ‘Dictionnaire des noms de lieux en Wallonie et à Bruxelles’ deze verklaring: “FASOL (Marenne, Hotton, Lx): petite (diminutive rom. -itiolum) fagne (wall. fa) (?).” Het woord Fasol zou dan ‘klein veengebied’ betekenen.
De kerk van Marenne, gebouwd in 1908.
In 1661 overlijdt in het gasthuis van Bree ene Jean Gilson, afkomstig uit datzelfde gehucht Marenne in de Ardennen (bron: Maes, de geschiedenis van Bree, dl. 2, p.117). Een aanwijzing dat de familienaam van de Breese tak hier zijn oorsprong vindt, of een geval van synchroniciteit?
In een volgende bijdrage gaan we bij onze oosterburen op onderzoek uit.
